|
TÜRKİYE GÜVERCİN YETİŞTİRİCİLERİ BİRLİĞİ
TRAKYA RUMELİ YERLİ IRK GÜVERCİNİN ÖZELLİKLERİ
Bu ırk oynar kuşu gibi paçasız olup iddialı bir uçum kuşudur.Irk olarak makaracı sınıflandırmasına girer.Türkiye de güvercin severler tarafından pek tanınmasalarda uçum kuşunu sevenler tarafından vazgeçilemeyecek bir ırktır.Beslendikleri kümeslere sadık olup 2-3 yıl aradan sonra 30_35 km. uzaklıklardan gelebildiklerine şahid olunmuştur.Bu ırkın çeşitli renkleri vardır.Safkan olma özellikleri paçasız olmaları ve kuyruk sayısının 14 ve yukarı olmasıdır.İyi bir kanın kanatları sarkık kuyruğu ise inadına dik olması gerekmektedir.Besleyiciler buna sitil derler ve kuşlarında bu özelliği ararlar.Bu ırkın en önemli başka bir özelliğide iyi bir yavru besleyicisi olmalarıdır.Kolay kolay yavru ziyan etmezler.Belki inanmıyacaksınız ama huzurlu bir kümeste ve karma yem verildiği durumlarda dişilerin bir kerede 4 yumurta yaptığı ve bu 4 yumurtanın genelde enazından 3 ünün yeme düşürüldüğü tarafımdan yaşanmıştır.Resim albümlerinde bunu sizlere fotoğlaflayacağım.Uçuş olarak topluluk uçmayı severler ve antremanlı kümeslerde 3 ila 11 saat havada kalabilirler.Alçak uçmayı da pek sevmezler bu sayede oynarlarımıda oldukça yükseğe çıkarabilmekteyim.Ben güvercin besleyicisi olarak ilk beklentim kuşlarımın iyi uçması daha sonra ise üretebilmek gelir.Yani her ne kadar oynar da beslesem kapalı kümes kuşu bakmak benim hobime ters.
Trakya rumeli yerlisi güvercinin çeşitli renkleri vardır.Mavi,beyaz,sarı,kırmızı,siyah,kahverengi renkeri ve tepeli tepesiz çeşitleri mevcuttur.Çakal dediğimiz tarzda renkli olanları makbul değildir.Tepeli cinsi tepesiz olanla eşlemek uygun olmaz bu şekilde eşlenme sonucunda çıkan yavrunun tepesi büyük olmaz.Trakya yerlisinin kafa yapısı oynara benzer gaga uzunluğuda oynar kuşuna yakındır.BU ırktada oynar kuşunda olduğu gibi ayaklarında paça ve tozluk yaptığında hiçbir rahbeti kalmamaktadır.
Tanışmak isteyen arkadaşlar mail adresimi veya telefon numaralarımı kullanabilirler.
0 536 700 74 82
Sitemde yayınlanmasını istediğiniz yazı veya resimlerinizi sizin isminiz altında yayınlamaktan mutluluk duyarım . Yazı ve resimlerinizi bekliyorum...
Bu kuşlar çok ürkektirler. O kadarki kümese girdiğinizde sizi "vu" sesleriyle karşılarlar ve birini yakalamaya kalktığınızda duvarlara tırmanırlar. Bu ırkın yetiştiricileri iyi uçuş özelliğine sahip "güzel kuşlar" yetiştirmeyi amaç edinmişlerdir. Ancak son yıllarda dış görünüşe daha fazla ağırlık verildiği için bu güvercinlerin uçuş özellikleri gerilemiştir. Daha öncede andığım gibi, Balkanlardan getirilen ve melezlenen kuşların "gösteri kuşları" olmaları bu olguyu hızlandırmıştır. Eskiden uçuş özellikleri görünümlerinden önce gelirdi. Uzun, yüksek uçan ve sık sık takla (makara) atmayan ancak kaliteli takla (makara) atan kuşlara değer verilirdi. Eskiden toplu halde yükselen hatlara rastlanılırdı ve bunlar belli bir yükseklikten sonra önce birisi kendisini ip gibi takla atarak aşağıya salar, bunu diğerleri izlerdi. Aynen bir çok örümceğin iplikleri ile kendilerini aşağıya salmasına benzerdi. 10-20 metre döndükten sonra tekrar toparlanırlar ve yükselirlerdi.
Bazen yetiştiriciler kuşlarını dönüş için teşvik etmek amacıyla bir gurup (filo) daha salarlardı. Bazende 40-50 gibi çok sayıda kuş salınırdı. Bunlar havada beşer yada onarlı guruplarda buluşurlar ve bir birlerinden bağımsız olarak farklı yüksekliklerde uçarlardı. Bu ırkın ürkekliğinden başka diğer kötü bir özelliği kuş gösterilmesine (pırıltı) reaksiyonlarının az olması hatta tamamen görmezlikten gelmeleri. Dolayısıyla yönetilmeleri biraz zordur. Günümüzde azda olsa halen uçuş özelliklerini hedef edinen kuşcular bulunmaktadır. Öyleki bu ırk altında halen 3 ile 5 saat arasında, nokta yüksekliğinde uçan ve yüksekten dönen (makara) kuşlara rastlanılmaktadır.
(Güvercin Birliği sitesinden alınmıştır)
DR. TÜRKER SAVAŞ
|